Prej kohësh, sistemi shëndetësor në Shqipëri përballet me raportime të vazhdueshme për mungesë ilaçesh në spitale dhe qendra shëndetësore, si dhe për furnizim të paqëndrueshëm të barnave esenciale. Kjo situatë prek drejtpërdrejt pacientët, veçanërisht ata me sëmundje kronike që varen nga trajtimi i rregullt.
Cilësia e barnave dhe furnizimi i fragmentuar
Një tjetër shqetësim i ngritur shpesh lidhet me cilësinë e barnave në qarkullim dhe me mënyrën e shpërndarjes së tyre në treg. Në disa raste, mungesat në institucionet publike shoqërohen me zhvendosje të kërkesës drejt sektorit privat, ku çmimet janë më të larta dhe jo gjithmonë të përballueshme për qytetarët.
Kjo krijon një ndarje të dukshme mes pacientëve që kanë akses dhe atyre që nuk e përballojnë dot tregun privat të barnave.
Dyshimet për struktura furnizimi dhe konkurrencën
Në debatet publike dhe politike është ngritur shpesh shqetësimi se sistemi i prokurimit dhe shpërndarjes së ilaçeve mund të favorizojë aktorë të caktuar në treg. Në këtë kontekst përmenden edhe dyshime për krijim të situatave ku mungesat në sektorin publik i hapin rrugë dominimit të furnizuesve privatë.
Megjithatë, këto mbeten kryesisht perceptime dhe akuza që kërkojnë verifikim institucional dhe transparencë më të madhe në zinxhirin e furnizimit.
Ndikimi tek spitalet publike
Spitalet publike shpesh raportohen me mungesa të barnave bazë, çka ndikon në mënyrë të drejtpërdrejtë në cilësinë e shërbimit ndaj pacientëve. Në disa raste, kjo situatë çon në vonesa trajtimi ose detyrimin e familjarëve për të siguruar vetë medikamentet.
Nevoja për reformim dhe transparencë
Ekspertët e shëndetësisë theksojnë se zgjidhja kërkon:
- forcim të kontrollit mbi zinxhirin e furnizimit
- transparencë në prokurimet publike
- rritje të kapaciteteve të spitaleve publike
- monitorim të cilësisë së barnave në treg
Problemi i mungesës së ilaçeve dhe perceptimi për një treg të pabarabartë farmaceutik mbetet një nga sfidat kryesore të sistemit shëndetësor. Pa reforma të thella dhe mbikëqyrje efektive, hendeku mes shërbimit publik dhe atij privat rrezikon të thellohet edhe më tej, duke e vendosur pacientin në qendër të vështirësive.
